Czytaj ten artykuł w:

Rozród u loszek inseminowanych nasieniem zanieczyszczonym PCV2. Ochrona loszek szczepionką przeciw PCV2 dla loch.

Szczepienie loszek przeciw PCV2, poprzedzające inseminację nasieniem zanieczyszczonym PCV2 doprowadziło do ograniczenia wiremii, obniżenia siewstwa wirusa oraz ochrony płodów.

Cirkowirus typ 2 (PCV2) występuje endemicznie w fermach świń. Wiremię i siewstwo wykazano zarówno u noworodków jak i dorosłych świń. Obniżenie krążenia PCV2 jest celem bezpośrednich i pośrednich metod profilaktycznych. Dowody na śródmaciczne zakażenia prosiąt PCV2 oraz problemy rozrodcze związane z tym wirusem znane są już od 1999 roku. Celem naszego projektu była w pierwszej kolejności ocena klinicznych i patologicznych skutków zakażenia konwencjonalnych, serologicznie dodatnich w kierunku PCV2, loszek inseminowanych nasieniem zanieczyszczonym szczepem należącym do genotypu PCV2b. W drugiej kolejności oceniano wiremię, siewstwo wirusa, obecność wirusa w tkankach samicy oraz tkankach płodu, w przypadku konwencjonalnych, pochodzących z dodatniej fermy, loszek szczepionych lub nieszczepionych przeciw PCV2, inseminowanych nasieniem zanieczyszczonym PCV2 .

Pierwsze doświadczenie przeprowadzno na 9 konwencjonalnych loszkach podzielonych na dwie grupy: sześciu inseminowanych nasieniem zanieczyszczonym PCV2 i trzech inseminowanych nasieniem bez PCV2. U loszek o najniższym poziomie przeciwciał przed infekcją, doszło do wzrostu ich poziomu w następstwie inseminacji zakażonym nasieniem, a także stwierdzono u nich płody dodatnie w kierunku PCV2. W przypadku jednego łożyska stwierdzono ogniska łagodnej martwicy nabłonka kosmówki oraz dodatni wynik barwienia antygenu PCV2 techniką immunohistochemii. Uzyskane wyniki wskazują, że loszki serologicznie dodatnie w kierunku PCV2 mogą ulec zakażeniu PCV2 przez inseminację, niski poziom przeciwciał u takich zwierząt zwiększa prawdopodobieństwo infekcji płodu, zmiany w łożysku wywołane przez PCV2 mogą wskazywać na ich rolę w zaburzeniach płodowych oraz, że zakażenie PCV2 w okresie inseminacji może skutkować zakażeniem zarodków.

Martwica skrzepowa trofoblastu. Barwienie hematoksyliną i eozyną.

Ryc. 1 - Martwica skrzepowa trofoblastu. Barwienie hematoksyliną i eozyną.

Dla oceny protekcji wywołanej szczepieniem szczepionką przeciw PCV2 zarejestrowaną dla loch zastosowano ten sam układ eksperymentalny z wykorzystaniem 15 konwencjonalnych loszek pochodzących z dodatniego stada. Loszki podzielono na 3 grupy. Dwanaście loszek inseminowano nasieniem zanieczyszczonym PCV2, spośród których 6 zaszczepiono dwukrotnie szczepionką przeciw PCV2 przeznaczoną dla loch, na 5 i 2 tygodnie przed inseminacją (szczepione-zakażone = VI), a 6 pozostało niezaszczepionych (nieszczepione-zakażone = INV). Trzy loszki pozostały nieszczepione i niezakażone zanieczyszczonym nasieniem (kontrola = C). Uzyskano następujące wyniki: a) większośc loszek z grup NVI i C miała PCV2 we krwi przed inseminacją jak i w różnym czasie po inseminacji (56 dni obserwacji po inseminacji), podczas gdy loszki z grupy VI dały znacznie mniej wyników dodatnich w badaniu krwi; b) grupa VI dała znacznie mniej próbek dodatnich pobieranych in vivo w porównwniu do grupy INV i grupy C; c) w grupie VI stwierdzono niższą liczbę łożysk dodatnich w kierunku PCV2 , a żaden z płodów nie dał wyniku dodatniego w PCR dla PCV2, podczas gdy w grupach NVI i C stwierdzono wyższy odsetek dodatnich łożysk oraz 1 płód i 3 próbki płynu owodniowego wyszły dodatnio w PCR w kierunku PCV2 w grupie NVI, a 1 płód w grupie C; d) w grupie VI nieliczne próbki zawierały powyżej 108 kopii wirusa PCV2/ml. Poziom przeciwciał w grupie VI okazał się być niższy niż w grupach NVI i C, prawdopodobnie ze względu na niższą stymulację czynnikiem zakaźnym. Prawdopodobnie poziom przeciwciał nie wynika wyłącznie ze szczepienia; wzrost poziomu odporności lokalnej dla PCV2 w błonach śluzowych może zapobiegać infekcji i w konsekwencji siewstwu, oraz zmniejszać prawdopodobieństwo zakażenia płodów i płynu owodniowego.

Immunohistochemiczne barwienie antygenu PCV2b w zmianach martwicowych trofoblastu.

Ryc. 2 - Immunohistochemiczne barwienie antygenu PCV2b w zmianach martwiczych trofoblastu (kolor brązowy).
Chromogen: diaminobenzydyna; barwienie kontrastowe: hematoksylina.

Opisane doświadczenia wykazały, że inseminacja konwencjonalnych loszek nasieniem zanieczyszczonym PCV2 doprowadziła do zakażenia płodów oraz zmian w łożysku, a szczepienie loszek przeciw PCV2, przed inseminacją obniżyło poziom wiremii u loszek, zmniejszyło siewstwo wirusa i zabezpieczyło płody przed infekcją.

Cirkowirus świń typ 2 (PCV2)

Rozpoznawanie chorób związanych z PCV2 27-sty-2014 3 lat 8 miesięcy 22 dni temu
Właściwości wirusa PCV218-lis-2013 3 lat 11 miesięcy 1 dni temu

Komentarz do artykułu

To miejsce jest przeznaczone do dyskusji między użytkownikami pig333.com a nie do zadawania pytań autorom artykułów

Dostęp tylko dla użytkowników portalu 3trzy3. Zaloguj się aby dodać komentarz.

Niezarejestrowany użytkownik 333?Zarejestruj sięszybko i bezpłatnie i uzyskaj dostęp do wszystkich serwisówJesteś zarejestrowany w 333?WEJDŹKliknij tu jeśli zapomniałeś hasła, wyślemy je do Ciebie

tags