Czytaj ten artykuł w:

Wpływ rodzaju zarządzania i produkcji w stadach świń o cyklu zamkniętym na poziom bioasekuracji.

Fermy stosujące więcej szczepień osiągają lepsze wyniki wewnętrznej bioasekuracji. Obecnie profilaktyka opiera się bezpośrednio na wprowadzeniu szczepień ochronnych i poprawieniu bioasekuracji wewnętrznej, są to jedyne znane nam środki które mogą zapobiegać występowaniu chorób.

poniedziałek 8 maj 2017 (3 miesięcy 12 dni temu)

Artykuł

The biosecurity status and its associations with production and management characteristics in farrow-to-finish pig herds. M. Postma, A. Backhans, L. Collineau, S. Loesken, M. Sjölund, C. Belloc, U. Emanuelson, E. Grosse Beilage, K. D. C. Stärk and J. Dewulf on behalf of the MINAPIG consortium. Animal (2016), 10:3, pp 478–489

Co było przedmiotem badań?

Celem badania była ocena poziomu wprowadzonych środków bioasekuracji w fermach świń znajdujących się w czterech państwach Unii Europejskiej (UE). Ponadto sprawdzono możliwe powiązania pomiędzy wprowadzonymi zasadami bioasekuracji a specyfikacją hodowli i gospodarstwem.

W jaki sposób przeprowadzono badanie?

Przekrojowe badania przeprowadzone zostały w ciągu roku na 232 fermach o cyklu zamkniętym w Belgii, Francji, Niemczech oraz Szwecji. Status bioasekuracji w tych stadach określono w oparciu o specjalne narzędzie do oceny stopnia zagrożenia “Biocheck” (www.biocheck.ugent.be). Narzędzie to różnicuje zagrożenia wewnętrzne oraz zewnętrzne. Wyższy wynik świadczy o lepszym postępowaniu bioasekuracyjnym oraz mniejszym zagrożeniu dla wystąpienia i rozprzestrzenienia się chorób. Specyfikacje dotyczące cyklu produkcyjnego oraz zarządzania fermą zostały zebrane w oparciu o komputerowe systemy zarządzania oraz wywiady z właścicielami. Dane zostały następnie opracowane względem ich powiązania z bezpieczeństwem biologicznym fermy.

Jaki wynik otrzymano?

  1. Na wielu fermach świń możliwa była poprawa poziomu bioasekuracji.
  2. Pomiędzy poszczególnymi krajami zaobserwowano znaczne różnice zarówno w wewnętrznym, jak i zewnętrznym poziomie bioasekuracji. Wyniki w bioasekuracji zewnętrznej były zazwyczaj lepsze niż w wewnętrznej..
  3. Poziom bioasekuracji zewnętrznej- kombinacja wszystkich środków mających na celu uniemożliwienie wprowadzenia choroby do stada był najwyższy w Niemczech, a najniższy we Francji.
  4. Poziom bioasekuracji wewnętrznej- kombinacja wszystkich środków mających na celu uniemożliwienie rozprzestrzeniania się choroby wewnątrz stada był najwyższy w Szwecji, a najniższy z dużym zróżnicowaniem w Belgii.
  5. Liczba patogenów przeciwko którym użyto szczepionek była znacznie powiązana z poziomem bioasekuracji wewnętrznej. Sugeruje to, że świadomość ryzyka przeniesienia choroby prowadzi do bardziej zapobiegawczego postępowania.
  6. Niski poziom bioasekuracji był związany z wyższą szacowaną częstotliwością leczenia skierowanego przeciwko konkretnym objawom klinicznym.
  7. Stada z większą ilością loch, a w związku z tym większą ilością pracowników zwykle osiągnęły lepszy wynik w bioasekuracji zewnętrznej.
  8. Lepszy wynik w bioasekuracji zewnętrznej był powiązany z większą ilością odsadzonych od lochy prosiąt w ciągu roku (wynik o 10 punktów wyższy przekładał się na 0,2 odsadzonego prosięcia).
  9. Wiek odsadzenia oraz śmiertelność przedodsadzeniowa były silnie powiązane z liczbą odsadzonych prosiąt od lochy w ciągu roku.

Jakie to ma znaczenie?

Autorzy sugerują, że lepsze zrozumienie wpływu słabej bioasekuracji na występowanie chorób oraz poziom produktywności doprowadzi do zmiany postępowania hodowców. Poprawa bioasekuracji oraz zorientowanie zarządzania fermą na zapobieganie powinny prowadzić do zmniejszenia ilości stosowanych antybiotyków, lepszego statusu zdrowotnego stada, poprawy produktywności oraz dobrostanu zwierząt. Zapobieganie jest najlepszym lekarstwem!

<p>Enric Marco 1</p>
Okiem praktyka Enric Marco

Od wielu lat toczy się dyskusja na temat znaczenia wprowadzania środków bioasekuracyjnych. Powstało wiele artykułów ukazujących wpływ bioasekuracji na występowanie nowych wybuchów chorób, zwłaszcza w przpadku PRRS. Zwykle, kiedy mówimy o bioasekuracji, mamy na myśli zewnętrzną bioasekurację, która to chroni fermę przed wniknięciem infekcji z zewnątrz. Całkiem niedawno zaczęliśmy poświęcać uwagę także bioasekuracji wewnętrznej, pozwalającej zapanować nam nad chorobami już obecnymi na fermie. Artykuł uwidacznia pewne interesujące aspekty.

  • Dopuszczalny poziom bioasekuracji zewnętrznej w badanych fermach, zwłaszcza w kontekście wprowadzania nowych zwierząt do stada. Budujący jest fakt, że farmerzy są świadomi niebezpieczeństwa związanego z wprowadzaniem nowych zwierząt, jednak badania pokazują, że ciągle jest jeszcze sporo do poprawy zwłaszcza w zakresie wprowadzania w życie protokołów bioasekuracyjnych.
  • Można zaobserwować że duże fermy, zatrudniające wielu pracowników, osiągające dobre wyniki produkcyjne posiadają bioasekurację zewnętrzną na wysokim poziomie. Właściciel takiego obiektu jest świadomy możliwości wniknięcie choroby na teren fermy. Ukazuje to zależność, że im większa inwestycja tym większa determinacja to prowadzenia bioasekuracji na wysokim poziomie.
  • Do bioasekuracji wewnętrznej przywiązuje się dużo mniejszą wagę. Jest to zjawisko bardzo niepokojące. Dopiero niedawno, ze względu na nacisk na zmniejszenie użycia chemioterapuetyków zaczęto poświęcać temu zagadnieniu więcej uwagi. Bioasekuracja wewnętrzna pozwala opanować infekcje zarówno wirusowe jak i bakteryjne. Być może jednym z najważniejszych elementów jest właściwy podział na niezależne sektory, bez kontaktu pracowników pomiędzy nimi. Jest to jeden z elementów, który osiągał najgorsze wyniki w badaniu. Na fermie posiadającej zintegrowany system sektorów nie wolno przeoczyć elementów zapewniających maksymalne czerpanie korzyści z systemu All in- All out takich jak: stosowanie restrykcyjnych zasad higieny oraz dezynfekcja pomiędzy kolejnymi zasiedleniami.
  • Fermy stosujące większą liczbę szczepień ochronnych osiągają lepsze wyniki w zakresie bioasekuracji wewnętrznej. Zmiana w kierunku zapobiegania chorobom prowadzi zarówno do zwiększonego użycia szczepionek jak i poprawy wewnętrznej bioasekuracji jako, że są to główne środki zapobiegawcze..

Bardzo interesujące byłoby zestawić wyniki obecnego badania z drugim wykonanym w niedalekiej przyszłości ( w ciągu najbliższych 5 lat). Poprawa w zakresie bioasekuracji byłaby prawdopodobnie bardzo widoczna, zwłaszcza w zakresie tej wewnętrznej. Dałoby to jasny dowód na istnienie powiązania pomiędzy bioasekuracja wewnętrzną a stosowaniem szczepień. Powinno to charakteryzować ferm w przyszłości, jako że jest to jedyna efektywna metoda postępowania w środowisku, gdzie użycie chemioterapeutyków w produkcji zwierzęcej będzie bardzo ściśle monitorowane.

Komentarz do artykułu

To miejsce jest przeznaczone do dyskusji między użytkownikami pig333.com a nie do zadawania pytań autorom artykułów

Dostęp tylko dla użytkowników portalu 3trzy3. Zaloguj się aby dodać komentarz.

Niezarejestrowany użytkownik 333?Zarejestruj sięszybko i bezpłatnie i uzyskaj dostęp do wszystkich serwisówJesteś zarejestrowany w 333?WEJDŹKliknij tu jeśli zapomniałeś hasła, wyślemy je do Ciebie

tags