Czytaj ten artykuł w:

Ostry przypadek zakażenia wirusem zapalenia mózgu i mięśnia sercowego u warchlaków

Nastąpił nagły wzrost śmiertelności dotyczący największych warchlaków w grupie. Nie obserwowano żadnych charakterystycznych objawów klinicznych ale co dzień znajdowano martwe świnie.

poniedziałek 27 maj 2013 (4 lat 2 miesięcy 27 dni temu)

Opis fermy

Jest to warchlakarnia (obiekt 2) będąca częścią fermy z systemem odsadzania grupowego, w którym co 3 tygodnie odsadzanych jest 85-90 miotów (900-1000 prosiąt w grupie). Prosięta wprowadzane do obiektu mają przeciętnie 26-28 dni i wagę 7,4-7,6 kg.

Ferma

Ryc. 1. Ferma.

W warchlakarni utrzymywany jest przepływ ciągły i przy każdym wprowadzeniu nowej grupy prosiąt, w obiekcie są obecne przynajmniej dwie starsze grupy. Konstrukcja warchlakarni opiera się na trzech sąsiadujących ze sobą komorach z zachowaną zasadą "całe pomieszczenie pełne-całe pomieszczenie puste", w każdej z nich. Kojce mieszczą po 29 prosiąt, posiadają podłogi betonowo rusztowe, stosuje się karmienie ad libitum a woda jest dostępna dzięki poidłom smoczkowym. Wentylacja odbywa się dzięki wentylatorom a w zimie stosuje się ogrzewanie ciepłym powietrzem. Standardy higieny i zarządzania są średnio wysokie.

Widok wnętrza warchlakarni

Ryc. 2. Widok wnętrza warchlakarni.

Status zdrowotny jest wysoki (wolna od PRRS, choroby Aujeszky'ego, APP, zzzn). Prosięta są szczepione na porodówkach przeciw Mycoplasma hyopneumoniae i po odsadzeniu nie otrzymują żadnych leków. W przeszłości obserwowano sporadycznie zapalenie opon mózgowych lub nagłe padnięcia związane z zakażeniem Streptococcus suis. Po podaniu amoksycyliny w wodzie do picia, a czasem w paszy, problemy zanikały.

Do listopada 2011 roku w warchlakarni notowano poniżej 4% śmiertelność (włączając w to eutanazję), średnie dzienne przyrosty wynosiły powyżej 450 g a współczynnik konwersji paszy 1,6-1,7.

Objawy kliniczne, badania laboratoryjne i rozpoznanie

W końcu listopada 2011 roku stwierdzono nagły wzrost śmiertelności dotyczący największych warchlaków ze starszych grup. Hodowca twierdził, że nie występowały żadne objawy kliniczne a co dzień znajdowano martwe prosięta.

W czasie pierwszej wizyty na fermie zwierzęta były w dobrej formie i miały zachowany apetyt. Nie obserwowano żadnych objawów ze strony układu pokarmowego lub oddechowego. Badanie sekcyjne dwóch warchlaków nie wykazało żadnych charakterystycznych zmian. Próbki od tych świń (wymazy z opon mózgowych, próbki jelit, śledziona i płuca) zostały wysłane do badania w kierunku Streptococcus suis lub innych bakterii mogących wywoływać nagłe padnięcia jak hemolityczne E. coli K88 (F4). Wynik badania był ujemny. Serologicznie wykluczono PRRS i chorobę Aujeszky'ego. Zapobiegawczo podano amoksycylinę (20 mg/kg masy ciała) w wodzie do picia co jednak nie przyniosło poprawy. W kolejnych tygodniach dzienne straty w niektórych kojcach sięgały 50%!

W czasie jednego z badań sekcyjnych stwierdzono ogniska martwicy w mięśniu sercowym sugerujące zakażenie wirusem zapalenia mózgu i mięśnia sercowego (EMCV).

Następnie do badania w laboratorium w Brescii (IZSLER) wysłano całe zwłoki lub wycinki organów wewnętrznych, które doprowadziły do wykrycia EMCV metodą PCR i hodowli komórkowej in vitro. W zakładzie patologii uniwersytetu w Parmie wykonano badanie mikroskopowe mózgów i serc trzech padłych prosiąt. Badaniu na obecność wirusa poddano również próbki moczu i kału prosiąt z różnych kojców, które miały potwierdzić siewstwo.

Cuore suinetto. Deceduto, età 40 giorni vita. Grave sfiancamento del ventricolo dx. con necrosi multifocale del miocardio (macchie bianche).Atrofia gelatinosa del tessuto adiposo dell’epicardio.

Przekrwienie mózgu prosięcia

Ryc. 3. Serce warchlaka padłego w wieku 40 dni. Widoczne powiększenie prawego przedsionka z licznymi białawymi ogniskami martwicy i zmiany w tkance tłuszczowej nasierdzia. Ryc. 4. Przekrwienie mózgu prosięcia.

Tkanka mózgowa. Widoczne przekrwienie mózgu

Ryc. 5. Tkanka mózgowa. Widoczne przekrwienie mózgu.

Ryc. 6. Mięsień sercowy, przwy przedsionek. Zasadochłonne ogniska martwicy i mikrowakuolizacja.

Podsumowanie wyników

Mimo wszystkich działań w calu zwalczenia infekcji, straty (szczególnie nagłe padnięcia największych prosiąt) w grupie A rosły osiągając 25%. W grupie tej, w pierwszych dwóch tygodniach po przeniesieniu do tuczarni, padło 7% świń. W grupie B śmiertelność sięgnęła 18%, kiedy 1 grudnia do warchlakarni trafiła grupa C. Sekwencję wprowadzania grup pokazuje poniższy wykres.

Sekwencja wprowadzania grup warchlaków

Laboratorium patologii na uniwersytecie w Parmie opisało obecność rozsianych wybroczyn i bladych plamek w mięśniu sercowym oraz rozsiane przekrwienie opon mózgowych.

Dziesięć próbek kału i moczu od świń z grup A i B wysłane do laboratorium w Brescii dało wynik dodatni w kierunku EMCV.

Dyskusja

Wyniki badań wirusologicznych i mikroskopowych potwierdziły, że opisywany przypadek nagłych padnięć, szczególnie w grupach A i B związany był z zakażeniem EMCV. Nosicielami tego wirusa są szczury i myszy. Jest prawdopodobne, że jedna rodzina gryzoni może doprowadzić do wybuchu choroby. W opisywane fermie zwalczanie gryzoni było dość skuteczne i obserwowano je sporadycznie. Odchody i ślady myszy stwierdzono dopiero po dokładniejszych poszukiwaniach. Po wybuchu choroby głównym źródłem wirusa są świnie w ciągu pierwszych 1-3 dni po zakażeniu. Zachorowania i wysoką śmiertelność obserwowano w niektórych kojcach.

Podsumowanie

Ze względu na zanieczyszczenie środowiska fermy i wysoką śmiertelność w połowie grudnia zdecydowano na opróżnienie budynków i przeniesienie grup B i C do zewnętrznej tuczarni (obiekt 3). Po opróżnieniu warchlakarnia była wyczyszczona z użyciem detergentu i gorącą wodą pod ciśnieniem i zdezynfekowana. Przeprowadzono również deratyzację. Obiekt był pozostawiony na tydzień. W dniu 29 grudnia rozpoczęto wprowadzanie kolejnych grup warchlaków, u których nie zaobserwowano już zachorowań sugerujących zakażenie EMCV.

Uwagi epidemiologiczne

Występowanie EMCV u świń domowych i dzików opisano w kilku krajach. W praca przeglądowej Maurice H. i wsp. (2005) podano, że najwięcej przypadków stwierdzono w Belgii (320), we Włoszech (110), Grecji (15), na Cyprze (6). Przypadki występowały na obszarach enzootycznych ze zwiększaniem się ich liczby w okresach jesieni i zimy. Seroprewalencja EMCV w fermach gdzie występowały przypadki kliniczne była bardzo różna (2-87%). Dane z ferm gdzie nie obserwowano przypadków klinicznych wskazują, że forma bezobjawowa zakażenia EMCV występowała zarówno na obszarach enzootycznych (seroprewalencja 6-62%) jak i poza nimi (do 17%). Dotyczyło to również krajów gdzie nie było przypadków klinicznych jak Austria i Francja (3-5,4%). U dzików przeciwciała wykryto u 0,6-10,8%, a w Belgii zakażenie wykryto u 3,3%.

Przypadki kliniczne na świecie

Wystąpienie PRRS i PMWS w fermie świń w Polsce17-cze-2013 4 lat 2 miesięcy 6 dni temu

Komentarz do artykułu

To miejsce jest przeznaczone do dyskusji między użytkownikami pig333.com a nie do zadawania pytań autorom artykułów

Dostęp tylko dla użytkowników portalu 3trzy3. Zaloguj się aby dodać komentarz.

Niezarejestrowany użytkownik 333?Zarejestruj sięszybko i bezpłatnie i uzyskaj dostęp do wszystkich serwisówJesteś zarejestrowany w 333?WEJDŹKliknij tu jeśli zapomniałeś hasła, wyślemy je do Ciebie

tags