0
Zespół zapalenia i martwicy u świń (SINS) jest zespołem klinicznym, który wizualnie charakteryzuje się obecnością zmian zapalnych i martwiczych skóry w obwodowych częściach ciała, takich jak sutki, ogon, uszy oraz obrąbki koronowe racic. Zespół ten jest powiązany z wieloma czynnikami środowiskowymi, jednak wiedza na temat roli genetyki w jego występowaniu jest nadal ograniczona. Ponadto uważa się, że prosięta dotknięte SINS są fenotypowo bardziej podatne na zachowania polegające na gryzieniu i podgryzaniu przez współtowarzyszy z kojca, co może prowadzić do długotrwałego obniżenia ich dobrostanu w całym cyklu produkcyjnym.
Cel: Celem pracy było: 1) zbadanie genetycznych podstaw występowania SINS w różnych częściach ciała prosiąt oraz 2) oszacowanie genetycznych zależności pomiędzy SINS, uszkodzeniami skóry po odsadzeniu oraz cechami produkcyjnymi przed i po odsadzeniu.
Metody: Łącznie oceniono 5 960 prosiąt w wieku 2–3 dni pod kątem występowania SINS na sutkach, racicach, ogonie i uszach, traktując każdą lokalizację jako cechę binarną. Następnie zapisy binarne połączono w cechę zdefiniowaną jako TOTAL_SINS. Dla TOTAL_SINS zwierzęta bez objawów SINS otrzymywały ocenę 1, natomiast zwierzęta z co najmniej jedną zajętą częścią ciała – ocenę 2. Oprócz cech związanych z SINS rejestrowano masę urodzeniową (BW) oraz masę przy odsadzeniu (WW), a u maksymalnie 4 132 prosiąt oceniono również łączny poziom uszkodzeń skóry (CSD), grubość słoniny grzbietowej (BF) oraz głębokość mięśnia najdłuższego grzbietu (LOD). W pierwszym etapie analiz odziedziczalność SINS w poszczególnych częściach ciała oszacowano za pomocą jednocechowych modeli zwierzę–matka, a pary korelacji genetycznych pomiędzy częściami ciała uzyskano z modeli dwucechowych. Następnie zastosowano cztery modele trójcechowe (TOTAL_SINS, CSD oraz alternatywna cecha produkcyjna: BW, WW, LOD lub BF) w celu oszacowania odziedziczalności cech oraz korelacji genetycznych pomiędzy SINS a cechami produkcyjnymi. Efekt matczyny uwzględniono w modelach dla BW, WW oraz TOTAL_SINS.
Wyniki: Bezpośrednia odziedziczalność SINS w różnych częściach ciała mieściła się w zakresie od 0,08 do 0,34, co wskazuje, że ograniczenie częstości występowania SINS poprzez selekcję genetyczną jest możliwe. Bezpośrednia korelacja genetyczna pomiędzy TOTAL_SINS a cechami wzrostu przed odsadzeniem (BW i WW) była korzystna i ujemna (od −0,40 do −0,30), co oznacza, że selekcja zwierząt genetycznie mniej podatnych na występowanie objawów SINS będzie pozytywnie wpływać na genetyczne predyspozycje prosiąt do wyższej masy urodzeniowej i masy przy odsadzeniu. Korelacje genetyczne pomiędzy TOTAL_SINS a BF oraz pomiędzy TOTAL_SINS a LOD były słabe lub nieistotne (od −0,16 do 0,05). Natomiast wykazano istotny związek genetyczny pomiędzy selekcją przeciwko SINS a CSD, z wartościami estymacji w zakresie od 0,19 do 0,50.
Wniosek: Oznacza to, że prosięta genetycznie mniej skłonne do wykazywania objawów SINS są również mniej narażone na łączne uszkodzenia skóry po odsadzeniu, co przekłada się na długoterminową poprawę ich dobrostanu w całym systemie produkcji.
Natália Galoro Leite, Egbert Frank Knol, Stefanie Nuphaus, Roos Vogelzang, Shogo Tsuruta, Margit Wittmann, Daniela Lourenco, „Genetyczne podstawy zespołu zapalenia i martwicy u świń oraz jego związek genetyczny z uszkodzeniami skóry po odsadzeniu i cechami produkcyjnymi”, *Journal of Animal Science*, tom 101, 2023, skad067, https://doi.org/10.1093/jas/skad067