Dostęp do wody pitnej i paszy w celu poprawy dobrostanu świń.

Projekt WelfarePIGnet – Innowacyjne i efektywne techniki poprawy dobrostanu zwierząt oraz bioasekuracji na fermach trzody chlewnej, finansowany w ramach PSR Regionu Emilia-Romania 2014–2020 i koordynowany przez CRPA – Centro Ricerche Produzioni Animali Soc. Cons. p. A. z Reggio Emilia, działa na rzecz transferu i upowszechniania dobrych praktyk w zakresie dobrostanu świń oraz poprawy bioasekuracji na fermach.

Aby osiągnąć ten cel, konieczne było:

• zidentyfikowanie problemów związanych z dobrostanem zwierząt i bioasekuracją na fermach trzody chlewnej;
• opracowanie kwestionariusza online, dystrybuowanego wśród interesariuszy (producentów, lekarzy weterynarii, agronomów, zootechników, techników organizacji rolniczych itp.), w którym oceniali oni problemy w skali od 1 do 5 w zależności od ich znaczenia;
• opracowanie wyników ankiety i identyfikacja 10 najważniejszych zagadnień;
• zdefiniowanie dla każdego zagadnienia praktyk poprawy (AWIP = Animal Welfare Improvement Practices – praktyki poprawy dobrostanu zwierząt).

W pierwszej fazie projektu zidentyfikowano następujące główne problemy:

• dostęp zwierząt do podstawowych zasobów, takich jak pasza, woda o odpowiedniej jakości oraz odpowiednia ilość materiałów wzbogacających środowisko;
• powierzchnia oraz rodzaj podłogi w kojcu;
• kontrola środowiska, w szczególności oświetlenie, obecność szkodliwych gazów oraz wentylacja;
• wdrażanie środków bioasekuracji zapobiegających wnikaniu i rozprzestrzenianiu się patogenów na fermie, zwłaszcza procedur czyszczenia i dezynfekcji budynków oraz kontroli wjazdu pojazdów i wejścia osób.

W odpowiedzi na te wyzwania opracowano, przetestowano i poddano ocenie ekonomicznej szereg praktyk, które mogą przyczynić się do poprawy warunków utrzymania zwierząt.

W pierwszym artykule omówiono kontrolę środowiska. W niniejszej drugiej części skupiamy się na praktykach poprawiających dostęp świń do wody pitnej i paszy.

Woda pitna

Woda jest niezbędnym składnikiem pokarmowym, a jej prawidłowe zarządzanie ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia dobrostanu zwierząt oraz osiągnięcia optymalnych wyników produkcyjnych i rozrodczych.

Aby zapewnić zwierzętom wystarczający dostęp do wody pitnej, preferowane są poidła smoczkowe, w których przepływ wody jest kontrolowany przez samo zwierzę poprzez proste ruchy pyskiem otwierające zawór, lub poidła miskowe, czyli pojemniki o różnych kształtach i rozmiarach, z których świnia pije w sposób naturalny, zanurzając pysk w wodzie.

Jedno poidło smoczkowe może obsługiwać maksymalnie 12 świń w odchowie i tuczu lub nie więcej niż 6 loch prośnych. We Włoszech jego koszt wynosi od 11 do 16 €. W przypadku paszy suchej i porcjowanej dobrą praktyką jest nieprzekraczanie 10 świń na jedno poidło, ponieważ zapotrzebowanie na wodę koncentruje się w krótkim czasie bezpośrednio po karmieniu.

Poidło miskowe może obsługiwać maksymalnie 15 zwierząt, choć w Hiszpanii nowe przepisy ograniczają tę liczbę do 12. Jego koszt we Włoszech wynosi od 35 do 47 €, w zależności od typu poidła.

Karta techniczna opisująca dobre praktyki prawidłowego podawania wody pitnej (w języku włoskim)

Wirtualny spacer: prawidłowe zarządzanie wodą pitną (w języku włoskim)

Pasza

Pasza może być podawana na dwa sposoby: w porcjach rozdzielanych w ciągu dnia lub ad libitum, gdy pasza jest stale dostępna.

Pasza może być zadawana za pomocą koryt o ograniczonej długości, głównie przy żywieniu mokro-suchym ad libitum, lub za pomocą ciągłego koryta w przypadku żywienia porcjowanego, które może być pojedyncze lub podwójne dla dwóch sąsiadujących kojców.

Stosuje się także karmniki zasypowe (lejkowe), głównie do suchego żywienia ad libitum, zazwyczaj w kształcie prostopadłościanu lub cylindra. Mogą one posiadać kilka otworów oddzielonych przegrodami lub być indywidualne.

Przy żywieniu porcjowanym w korytach konieczne jest prawidłowe obliczenie miejsca przy korycie (tabela 1) według wzoru:

F = 75 × m^0,34

gdzie:

F – miejsce przy korycie wyrażone w milimetrach;
m – masa ciała w kilogramach.

Wynik odpowiada szerokości barków świni powiększonej o około 27%, aby umożliwić przestrzeń pomiędzy sąsiednimi zwierzętami.

Koszt zakupu i montażu prefabrykowanego koryta we Włoszech wynosi od 66 do 93 € za metr, w zależności od materiału. W przypadku koryta podwójnego koszt wynosi od 79 do 105 € za metr.

Koszt zakupu i montażu karmnika zasypowego we Włoszech wynosi od 275 do 850 €, w zależności od materiału i pojemności.

Tabela 1 – Miejsce przy korycie w zależności od kategorii wagowej

Karta techniczna opisująca dobre praktyki prawidłowego podawania paszy (w języku włoskim)

Wirtualny spacer: prawidłowe podawanie paszy (w języku włoskim)