Strona 6 - artykuły na temat PRRS w Artykuły

Szczepienie przy użyciu urządzeń bezigłowych poprawia rozproszenie antygenu w tkance.

Opisujemy PRRSV, M. hyo, PCV2, App i wirusa grypy.

Jeśli do programu nie przystąpią wszystkie fermy znajdujące się na danym obszarze, efekt będzie nieznaczny albo nie będzie go wcale.

Strzykawki bezigłowe dla świń umożliwiają stosowanie połowy do jednej dziesiątej objętości dawki, w porównaniu do szczepienia domięśniowego, ponieważ antygen jest lepiej rozproszony i wchodzi w kontakt z komórkami prezentującymi antygen w skórze.

W artykule opisano wyniki badań mających na celu określenie wpływu na zdrowie tuczników zakażeń szczepami PRRSV należącymi do wariantu 174. 

Pierwszym i zasadniczym warunkiem sukcesu programu zwalczania PRRS jest przerwanie krążenia wirusa w stadzie podstawowym.

Wpływ zmodyfikowanej-żywej szczepionki PRRSV na szerzenie się dzikiego szczepu wirusa w zakażonej populacji świń.

Szacowane koszty związane z PRRS dla europejskiego przemysłu trzody chlewnej to 1,5 miliarda €.

Po 24 latach doświadczeń wciąż nie ma ujednoliconego i zaakceptowanego przez całą społeczność weterynaryjną planu zwalczania PRRS. Dlaczego? 

Celowość i bezpieczeństwo jakie zapewnia próbobranie po odsadzeniu i zaraz po porodzie zarówno od żywo jak i martwo urodzonych prosiąt, jest bardzo pomocne do podjęcia właściwych decyzji w każdym planie zwalczania.

Tylko kilka krajów w Europie rozważa możliwość eradykacji.

System klasyfikacji stad według statusu PRRSv jest oparty na zbiorze definicji dotyczących biologii i ekologii wirusa PRRS.

Uszkodzenie tkanki płucnej jest konsekwencją apoptozy i martwicy makrofagów płucnych na skutek zakażenia i wydzielania cytokin indukujących apoptozę w sąsiednich komórkach, reaktywnych form tlenu i tlenków azotu.

Obecnie żadna metoda PCR nie może być rekomendowana jako uniwersalna, umożliwiająca wykrywanie wszystkich szczepów PRRSV z optymalną czułością.

Zakażenie osesków wirusem grypy i wirusem PRRS skutkowało wzrostem śmiertelności w okresie poodsadzeniowym.

W artykule zaproponowano ocenę zewnętrznych czynników ryzyka w celu porównania ferm trzody chlewnej w oparciu o skale numeryczną. Pozwala to wdrażać środki naprawcze i ponownie oceniać poprawione elementy.